ท่องเมืองม่านหลังนาร์กิส

เที่ยวชม 5 มหาบูชาสถาน และเมืองสำคัญในพม่า 11 – 19 May 2008

By Shoot_cmu@yahoo.co.uk

Day 2 พระธาตุอินทร์แขวน และการเดินทางสู่มัณฑะเลย์ (12 May)

ตื่นตั้งกะตี 4 ครับวันนี้ ...........................โรงแรม Mountain top ที่พัก ราคาและคุณภาพมาเป็นลำดับต้น ๆ บนยอดเขาไจ้ท์ทีโย

เราออกจากที่พักเพื่อไป ไจท์ทีโยพญา หรือพระธาตุอินทร์แขวน กันตั้งแต่ตอนตี 5 สภาพอากาศก็อย่างที่เห็น ครึ้มฟ้าครึ้มฝน ลมแรงอีกต่างหาก

เด็ก ๆ บนบริเวณวัด

เราไปถึงปุ๊บ ผมกำลังจะถ่ายรูป เค้าก็ปิดไฟที่พระธาตุพอดี ก่อนผมกดชัตเตอร์ประมาณ 1 วินาทีมั้ง หุ ๆ ยังดีที่เอ๋ถ่ายมาได้รูปนึง

มาชมภาพพระธาตุอินทร์แขวนในฤดูฝนกันบ้างดีกว่าครับ J

สำหรับไจท์ทีโยพญา หรือพระธาตุอินทร์แขวน เป็น 1 ใน 5 มหาบูชาสถาน ตามตำนานเล่าว่า ในคริสตวรรษที่ 11 มีฤาษีตนหนึ่งนำพระเกศธาตุมาถวายพระเจ้าติสสะ โดยมีข้อแม้ว่าต้องหาก้อนหินที่มีลักษณะเหมือนศีรษะของตน แล้วสร้างเจดีย์บรรจุพระเกศธาตุไว้บนหินก้อนนั้น ร้อนถึงตะจะมิน (พระอินทร์) ต้องไปงมหาหินก้อนนี้จากในทะเลมาให้พระเจ้าติสสะสร้างพระเจดีย์ขึ้นจนสำเร็จ ขอเล่าแบบย่อ ๆ นะครับ J

ถ้าลองสังเกตดูความเหลื่อมของหินที่น่าจะตกลงมาดูนะครับ น่าอัศจรรย์ทีเดียวครับ พระธาตุองค์นี้ฝรั่งรู้จักกันในชื่อ Golden Rock โดยรัฐบาลพม่าจะทำการสีทองทุก ๆ 5 ปีครับ

บรรยากาศโดยรอบ

ปิดทองกันตามธรรมเนียม J

ตอนใกล้จะกลับทัศนวิสัย เป็นแบบนี้เสียแล้ว หวั่นใจว่าฝนจะตกมากทีเดียว

บริเวณเชิงบันไดของวัด มีรถแบบนี้ให้ลงไปด้านล่างด้วย แต่คนต่างชาติไม่มีสิทธิ์

ตอนกลับมากินอาหารเช้าที่โรงแรม เริ่มเสียว ๆ แล้วครับ ว่ามีโอกาสตกเครื่องบิน เพราะ Mr. Chan บอกให้เรารีบลงมาเลทสุด 9 โมงเช้า เราไม่มีสิทธิ์ใช้รถต้องเดินลงไปอีก ตอนนั้นเกือบ 8 โมงแล้วครับ ยังไม่ได้กินข้าว และเก็บของอีกต่างหาก ตอนนั้นรีบกันมากทีเดียว

ขาลงเร็วกว่าขาขึ้นมากครับ เรามาถึงจุดขึ้นรถเมื่อวาน ประมาณ 08.45 ตอนนั้นโล่งใจเลยครับ ว่าลงไปทันแน่ เลทจาก 9 โมงนิดหน่อยไม่น่ามีปัญหา ประมาณ 5 ชม. จากไจท์โถ่วถึงย่างกุ้ง Mr. Chan น่าจะขับแบบชิล ชิล

ทว่าความซวยของแท้กำลังเริ่มครับ เนื่องจากไม่มีรถขาลงจอดรอเราอยู่ครับ นาน ๆ จะมีรถขาขึ้นมาสักคัน ส่วนรถขาลงที่มี ถ้าไม่ห้ามคนต่างชาติขึ้น ก็เป็นรถส่วนตัวของโรงแรมครับ ทำยังไง้ก็ไปไม่ได้ คนแบกหามของเราไปคุยให้ ก็ไม่ได้ครับ สุดท้ายบอกอย่างเดียวว่าให้ใจเย็น ๆ และรอ

บรรยากาศในร้านน้ำชาที่เรารอ

ตอนนั่งไปถึงประมาณ 9 โมงครึ่งก็เริ่มเครียดแล้วครับ แค่เรานึกว่าเราลงไปถึงข้างล่าง เกือบสิบโมง เราก็มีโอกาสตกเครื่องสูงมากแล้ว ตอนนั้น เซ็งน่าดูทีเดียว ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้เราคงรีบลงมากันเช้ามาก ๆ ตอนนั้นในหัวเริ่มคิดถึงแผนสำรองแล้วครับ ว่าถ้าตกเครื่องจะเป็นอย่าไรบ้าง แพลนที่วางไว้คงมีปัญหาน่าดูทีเดียว ..............................คนพม่าส่วนใหญ่ก็รอรถเหมือนเรานั่นละ เค้าคงงงว่าไอ่คนไทยสองตัวนี้ทำไมมันน่าบึ้งกันจังฟระ 55

ปาท่องโก๋ บ้านเค้าชิ้นใหญ่น่ากินดีจิน ๆ แต่ขอโทษตอนนั้นกินไรไม่ลงเลยครับ เหมือนมีอะไรจุกอยู่ในลำคอ ในหัวผมตอนนั้นถ้าเราซื้อตั๋วเครื่องบินไปมัณฑะเลย์อีกใบเนี่ย จะมีตังค์เหลือเที่ยวกันจนครบวันมั๊ยน้อ หรือถ้านั่งรถบัสไปแทน แพลนคงต้องหั่นกันวุ่นวายไปหมด หันมามองหน้ากันทีแล้ว ได้แต่ปลง ตอนนั้นสิบโมงเข้าไปแล้วครับ L …………….หนัก ๆ เข้าไม่รู้ทำอะไรเลยเดินออกไปถ่ายรูปชาวบ้านแก้กลุ้มดีฝ่า J

ในที่สุดรถที่เรารอคอยก็มาถึงครับ คันสีน้ำเงินนั่นละครับ ตอนคนพม่ากรูกันขึ้นไปเต็มรถนั้น เราชักเสียว ๆ เหมือนกันว่าจะได้ขึ้นมั๊ยเนี่ย สุดท้ายก็ได้ไปครับ แต่เลทจากเวลาที่แพลนไว้ไปประมาณ หนึ่งชั่วโมงครึ่งเท่านั้นเอง ฮ่า ๆ

ผมเราลงไปถึงด้านล่าง (คิมปุนแคมป์) Mr. Chan นั่งยิ้มแหย ๆ รอเราอยู่บนรถครับ ไอ่เราก็ชื่นใจว่ายังรออยู่ที่ไหนได้ แกดันยกนิ้วโป้งลง แล้วทำท่าปาดคอให้เราดู เราก็รู้ทันทีว่าแกหมายถึงพวกเราไปไม่ทันเครื่องออกแน่ ๆ แกบอกพวกเราว่าเราควรจะลงมาก่อน 9 โมงแล้ว เราก็บอกแกไปว่าจะทำยังไงได้ ในเมื่อรถมันไม่มีขึ้นไปรับ แกยืนกรานว่าไม่ทันแน่นอน เวลาตอนนั้น 10.30 แล้ว เราต้องไปเช็คอินก่อน 14.00 ผมก็บอกให้แกลองดูก่อน (กัดฟันพูดไปงั้นแหละ จริง ๆ ตอนนั้นหน้าซีด) แกบอกท่าเดียวว่ารถแกต้องขับเกือบห้าชั่วโมงยังไงก็ไม่ทัน

ดังนั้นผมเลยบอกแกว่างั้นไปหาที่โทรศัพท์ ผมจะโทรไปที่เอเยนต์ว่าสามารถเลื่อนไฟล์ทหรือทำอะไรได้บ้าง (พม่าไม่มีมือถือให้ใช้นะครับ ราคายังแพงมาก ใช้กันแต่ในหมู่คนรวย ส่วนโทรศัพท์ถ้าจะโทรจากเมืองชนบทอย่างไจท์โถ่วต้องไปที่ร้านที่รับต่อโทรศัพท์ซึ่งมีแค่ไม่กี่แห่งในเมือง) แต่ เป็นความซวยของเรายังไงไม่ทราบได้ โทรเบอร์ไหนก็ไม่ติดครับ ดังนั้นจึงเหลือทางรอดทางเดียวคือเราต้องไปให้เร็วที่สุด แล้วหวังว่าเค้าจะยอมให้เราเลทเวลาเช็คอินได้บ้าง

Mr. Chan บอกยังไงก็ไม่ทันท่าเดียว ในที่สุดผมเลยต้องงัดท่าไม้ตาย บอกแกไปว่า ถ้าพาพวกเราไปทันเวลา เราจะให้แกอีก 20 $ (ตอนนั้นเข้าตาจนแล้วครับ ยังไงก็ต้องทำ) แกถึงเงียบ ๆ ไปก่อนจะบอกว่า ‘It’s very hard’ ผมไม่สนใจบอกแกให้รีบไป

ส่วนนึงที่เราไม่สามารถทำความเร็วได้มาก นอกจากสภาพถนนที่บอกไปแล้ว ก็คือความเก่าของรถแกด้วยนี่แหละครับ แต่หลังจากโดนท่าไม้ตายของผมเข้าไป แกก็เหยียบเต็มที่เลยครับ เหยียบสุด ๆ จนได้ความเร็วติดจรวดประมาณ 90 km/h (คุณพระคุณเจ้า -_-‘) แต่ขนาดนั้นรถตู้ของแกก็สะเทือนมากจนพวกเรารู้สึกผิดเหมือนกัน ว่า 20 $ นี่มันจะคุ้มสำหรับแกหรือเปล่า ถ้าต้องไปทำช่วงล่างใหม่ J อยากจะบอกว่า เวลาลุ้นรถช้าไล่แซงรถแต่ละคัน นี่ลุ้นมันส์ดีจิน ๆ ครับ เหอ ๆ ……………… รูปด้านล่าง สภาพความเสียหายบริเวณชานเมืองย่างกุ้ง

เย้! ในที่สุดเรามาทันครับ แถมมาถึงสนามบิน 13.30 ก่อนเวลาครึ่งชม. อีกต่างหาก เท่ากับว่าแกใช้เวลาขับเพียง 3 ชม. เท่านั้น จากที่เมื่อวานฟาดไป 5 ชม. (จำนวนเวลาที่บอกเนี่ย ระยะทางจริง ๆ ประมาณ 220 กม. เองนะครับ ลองหลับตานึกกันดูละกัน ว่าสภาพถนนเป็นแบบไหน ) หลังจากรับโบนัสเสร็จสรรพก่อนลา ด้วยความประทับใจส่วนตัว ผมเลยบอกแกไปว่า เราจะกลับมาที่ย่างกุ้งอีกเย็นวันที่ 17 พ.ค. ถ้าแกอยากมารับก็ได้ ซึ่งในตอนนั้นเราก็ไม่คิดอะไรมากเท่าไหร่ แต่ภายหลังเราก็พบว่านั่นเป็นการตัดสินใจที่ถูกอย่างมากเลยครับ ......................สภาพภายในอาคารผู้โดยสารภายในประเทศ (ต่างกับนอกประเทศ หน้ามือกับหลังมือ)

มาพม่าต้องลองโค้กพม่าครับ ฮ่า ๆ J ร้านขายของในสนามบิน มีร้านเดียวที่เห็นนี่แหละครับ ด้วยความหิว เลยกดไปชุดใหญ่เลย ขนมจีบสองถาด โค้กหนึ่งกระป๋อง คิดเป็นเงินไทยประมาณ 90 บาท ถือว่าไม่แพงเท่าไหร่ในสนามบิน ตามความคิดผม

จากย่างกุ้ง ไป มัณฑะเลย์ ใช้เวลาชั่วโมงกว่า โดยสายการบินแอร์บากัน ไฟล์ทนี้เราเจอแจ็คพอตอีกแล้ว เนื่องจากแอร์เสีย ในครึ่งชม. แรก เหงื่อไหลกันทั้งเครื่องเลยทีเดียว พร้อมกับความขายขี้หน้านิดหน่อย เพราะผมดันบอกทั่นเอ๋ไปว่า ‘สายการบินเนี๊ย เจ๋งสุดในประเทศเค้าแล้วนะเฟ้ย’ ก่อนขึ้นเครื่อง -_-‘

ทันเห็นเครื่องบินเมกาด้วยนะครับเนี่ย นำสิ่งของมาช่วยเหลือผู้ประสบภัยครับ ได้มีส่วนร่วมในข่าวระดับโลกกะเค้าเหมือนกัน

อาหารบนเครื่องเค้า ต้องบอกว่าน่าทานครับ คล้าย ๆ กับครัวซอง แต่ล่างจะเป็นไข่ครับ

ภาพเมืองมัณฑะเลย์จากบนเครื่องบิน

ในที่สุดก็ถึงเมืองมัณฑะเลย์ครับ เมืองอันดับสองของพม่าเปรียบเหมือนเชียงใหม่ของบ้านเรา อย่างแรกที่พบคือถนนหนทางนิ๊งกว่าที่พะโคมากครับ ราวกับคนละประเทศกันเลยทีเดียว อ่อ พี่ Taxi คนนี้ชื่อ Mr. Myu ku ครับ ค่าแท็กซี่ 16000 Kyat ไม่แพงเท่าไหร่ เพราะตามข้อมูลที่เช็คมาราคาอยู่ที่ 20000 Kyat ………………………จบ Day2 J

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////