ท่องเมืองม่านหลังนาร์กิส

เที่ยวชม 5 มหาบูชาสถาน และเมืองสำคัญในพม่า 11 – 19 May 2008

By Shoot_cmu@yahoo.co.uk

Day 5 วันแรกในพุกาม (15 May)

เช้าวันแรกของเราในพุกาม อาหารเช้าก็เหมือนกับหลายที่ก่อนหน้านี้ ที่จะต้องมีขนมปัง, ไข่, เนย ยังดีที่เราขอข้าวเค้ามาได้อีกอย่างนึง เป็นข้าวคลุกเกลือรสชาดอร่อยอย่าบอกใคร J ……………ส่วนโรงแรม New Heaven นี้จริง ๆ เป็นเกสต์เฮ้าส์ แต่มีแอร์และน้ำอุ่น ราคาก็ถูกกว่าโรงแรมพอสมควร

โชคดีอย่างหนึ่งของพวกเราคือ ปกติเมืองบ่ะกั่น (พุกาม) เป็นเมืองที่มีลักษณะภูมิประเทศและภูมิอากาศคล้ายทะเลทราย ปริมาณน้ำฝนอยู่ในเกณฑ์ต่ำสุดในพม่า แต่โชคร้ายเพียงอย่างเดียวของพวกเรา ก็คือ ฝนตกทุกวันในขณะที่เราอยู่ที่นั่น 55 J

เพียงก้าวแรกที่เราออกจากโรงแรมที่พัก ฟ้าฝนก็เป็นใจ เหมือนกลัวพวกเราจะร้อนกัน J

ยังไม่ทันเที่ยวที่ไหนก็ต้องหลบฝนอยู่ใต้เจดีย์ร้างเสียแล้ว

อ่อ ลืมบอกไปเราจ้างรถม้า ซึ่งเดินมาถามเราที่โรงแรมเลย สนนราคา 9000 Kyat (ไม่แพง) ............................................ คนขับรถม้าของเราชื่อ คุณ เอ เมียง คนนี้แนะนำเหมือนกันครับ นิสัยดี นอกจากขับรถม้าแล้ว แกจะเป็นไกด์ในตัวด้วย สิ่งที่แกพูดนี่ตรงกับในหนังสือเป๊ะ ๆ 55 ............................................. มีอยู่วันนึง อยู่ดีดีแกหยุดรถม้าเฉย เนื่องจากมีฝรั่งตะโกนเรียกแก แกบอกพวกเราว่าขอเวลาแป๊บนึง แล้วแกก็ไปคุยกับฝรั่งชายหญิงคู่หนึ่งสัก 5 นาที พอเรียบร้อยแกก็เล่าให้ฟังว่า ฝรั่งคนนั้นเป็นลูกค้าเก่าแกที่เคยมาเที่ยวบ่ะกั่นเมื่อ 4 ปีก่อน! กำลังเที่ยวตามหาแกอยู่ หลังจากไปหาแกที่โรงแรม(ที่เราพัก) แล้ว แต่ไม่เจอ ...........................................ผมทึ่งมาก เลยถามแกว่า แกจำได้ไง ตั้ง 4 ปีมาแล้ว แกบอกแกจำรอยสักที่แขนได้ ! ถึงอย่างนั้นผมก็ยังอึ้งอยู่ดีกะความจำของแกอยู่ดี หุ ๆๆ J

รูปลุงเอ เมียงครับ ม้าแกชื่อแรมโบ้ครับ ^^

หลายคนที่มาเที่ยวพุกาม หรือมากับทัวร์อาจจะไปที่วัดอนันดาก่อน (ผมเดา) แต่ผมบอกให้ลุง เอ เมียง ไปที่วัดชเวสันต่อ เป็นที่แรก สำหรับเหตุผลว่าทำไมถึงเลือกเป็นที่แรกนั้นลองอ่านต่อไปครับ

เส้นทางระหว่างเข้าเขต Old Bagan

วัดชเวสันต่อ : ที่นี่เป็นหนึ่ง ใน สาม สิ่ง ที่พระเจ้าอโนรธาสร้างหลังพิชิตและนำพระไตรปิฏกมาจากเมืองตะโถ่ง (สะเทิม) ได้ในปีค.ศ. 1057 เจดีย์แห่งนี้จึงเป็นหนึ่งในเจดีย์ที่เก่าแก่ที่สุดของพุกาม ในพงศาวดารพม่าพระเจ้าอโนรธาเป็น 1 ใน 3 กษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพม่า (อีกสององค์คือพระเจ้าบุเรงนอง และพระเจ้าอลองพญา)

เป็นเจดีย์ที่สูงมากครับ ภายหลังเราจึงทราบว่าที่นี่เป็นเจดีย์ที่สูงที่สุดที่ยังสามารถปีนขึ้นได้ ส่วนเจดีย์ที่สูงกว่านี้ส่วนใหญ่ถูกห้ามปีนขึ้นแล้ว

บริเวณใกล้วัดชเวสันต่อ มีพระนอนขนาดใหญ่ แต่ไม่ได้เอารูปมาให้ดูนะครับ เพราะมุมบีบมากแทบจะถ่ายไม่ได้ ถัดจากนั้นเราก็มาที่ วัดอนันดา ซึ่งถือเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของพุกาม

วัดอนันดาสร้างโดยพระเจ้าญาณสิทธา พระโอรสของพระเจ้าอโนรธา ในคริตศตวรรษที่ 12 โดยจินตนาการจากคำบอกเล่าพระธุดงค์จากอินเดียที่เล่าถึง ‘ถ้ำนันทะ’ บริเวณเชิงเขาหิมาลัย ซึ่งมีหิมะปกคลุมตลอดทั้งปี เมื่อสร้างวิหารนี้แล้วเสร็จ พระองค์พอใจในความงามมากจนไม่ต้องการให้เกิดการลอกเลียนแบบ จึงรับสั่งให้ประหารนายช่างที่ทำการก่อสร้างทั้งหมด ปัจจุบันถือเป็นวัดที่ได้รับการบูรณะสมบูรณ์ที่สุด และเป็นต้นแบบศิลปะของพุกาม

ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปยืนขนาดใหญ่ ทั้ง 4 ทิศ

วัดต่อไปคือ วัดสัพพัญญู สร้างโดยพระเจ้าอลองสิทธู (คนพม่าออกเสียง อะ-ลอง-ซี-ตู) สูงจากพื้นดิน 61 เมตร เป็นเจดีย์ที่สูงที่สุดในพุกาม

ตอนเราออกจากวัดสัพพัญญู ฝนได้ตกลงมาอย่างหนักอีกครั้ง ดังนั้นเราจึงหลบเข้าวัดที่รถม้ากำลังผ่านพอดี ชื่อวัดชเวกู่จี

วัดชเวกู่จี มีประวัติที่น่าเศร้าเกี่ยวกับผู้สร้าง คือ พระเจ้าอลองสิทธู (ผู้สร้างเจดีย์สัพพัญญูด้วย) กล่าวคือ ขณะที่พระองค์กำลังประชวร นะระตู่ซึ่งเป็นพระโอรสของพระองค์ได้หลอกพระองค์มาที่วัดชเวกู่จีแห่งนี้ และทำการปลงพระชนม์ (ปิตุฆาต) เพื่อชิงราชบัลลังก์

วัดสัพพัญญู มองจากวัดชเวกู่จี,

บรรยากาศเขตพุกามเก่า (Old Bagan) เมื่อมองจากวัดชเวกู่จี

แม่ค้าประจำวัดชเวกู่จีครับ ตอนแรกผมนึกว่าเป็นไกด์ บรรยายประวัติวัดนี้ให้ฟังน่าสนใจทีเดียว ไอ่เราจะไม่ฟังก็ไม่ได้ สุดท้ายหลังจากโดนตื๊อครั้งที่ 3698 ผมก็จำเป็นต้องซื้อของ ๆ เธอมาชิ้นนึงครับ แหะ ๆ (ตื๊อนักเลยถ่ายรูปไว้ซะเลย อิ อิ น่ารักดีเหมือนกันนะครับเนี่ย J)

พอฝนซาเราก็เดินทางต่อไปยัง วัดก่อต๊ะปะลิน ซึ่งมีรูปแบบทางสถาปัตยกรรมและความสูงใกล้เคียงกับวัดสัพพัญญู แต่ก่อนเป็นจุดชมทะเลเจดีย์ที่นิยมแห่งหนึ่ง แต่ช่วงที่ผมไปเค้าห้ามขึ้นครับ L

สูงใหญ่และงดงาม

จากนั้นเราตั้งใจจะไปวัด ‘ธรรมยางจี’ หรือปิระมิดแห่งพุกาม ระหว่างทางผ่านประตู ‘ตะระป่า’ ประตูเมืองโบราณซึ่งมีศาลของมิงมหาคีรีนัตตั้งอยู่

ในที่สุดก็มาถึง วัด ‘ธรรมยางจี’ วัดนี้มีประวัติต่อเนื่องจากวัดสัพพัญญู และวัดชเวกู่จี เกี่ยวกับโศกนาฏกรรมของพระเจ้าอลองสิทธูที่ได้เล่าไปแล้ว กล่าวคือพอปลงพระชนม์พระบิดาสำเร็จแล้ว ปรินซ์ ‘นะระตู่’ ก็ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้านะระตู่ พระเชษฐาของพระองค์ที่ได้หลบหนีไปได้ตั้งแต่ช่วงก่อการ ได้ถูกเกลี้ยกล่อมให้กลับเข้ามาในเมืองพุกาม โดยพระเจ้านะระตู่สัญญาว่าจะไม่ทำอะไร ทีนี้ เดาซิครับว่าพระองค์ทำยังไง ……………….ถูกครับ พระองค์ก็ประหารพี่ชายลงด้วยอีกคนนึง (ตอนลุงเอ เมียงเล่าแกทำท่าปาดคอให้ดูด้วยครับ หน้าตาท่าทางของแกเหมาะมาก ปากก็แด๊งแดงด้วยน้ำหมากของชาวพม่า สยดสยองมากครับ ขอบอก J)

เรื่องของเรื่องก็คือ หลังจากนั้นคิงนะระตู่ก็เกิดสำนึกผิดขึ้นมาครับ ก็เลยสร้างวัดธรรมยางจีแห่งนี้ขึ้นเพื่อเป็นการไถ่บาปที่ทรงก่อขึ้นกับพระราชบิดา และพระเชษฐา รูปปั้นพระพุทธรูปคู่กันสององค์นี้ เป็นตัวแทนของพระบิดา(อลองสิทธู) และพระเชษฐาของพระองค์ครับ การวางพระพุทธรูปไว้คู่กันแบบนี้พบน้อยมากในพม่า (รวมทั้งที่อื่นด้วย)

แต่คิงนะระตู่ก็ได้รับผลแห่งกรรมของพระองค์ราวกับในนิยาย กล่าวคือ พระองค์ได้อภิเษกกับเจ้าหญิงจากอินเดีย แต่เนื่องจากมีความขัดแย้งเรื่องความเชื่อ (เกี่ยวกับเรื่องใครอาบน้ำ ไม่อาบน้ำ หรือใครจะประหยัดน้ำนี่แหละ ขออภัยที่ไม่ได้ฟังลุงเอ เมียงโดยละเอียด J) นาน ๆ วันเข้า พระองค์ก็ไม่ร่วมบรรทมกับเจ้าหญิง และท้ายที่สุดก็สั่งประหารเธอ แต่เรื่องไม่ได้จบลงง่าย ๆ ครับ เพราะกษัตริย์อินเดียทรงพิโรธมากและส่งมือสังหาร ปลอมตัวเข้ามาและสังหารพระองค์กลางท้องพระโรงอย่างอุกอาจ ศักราชอันโหดร้ายของพระองค์ก็ปิดฉากลงด้วยระยะเวลาเพียง 3 ปี รูปปั้นหลังพระพุทธรูปที่เห็นนี่ คิงนะระตู่สร้างขึ้นไถ่บาปที่ทรงกระทำกับเจ้าหญิงครับ คิงนะระตู่นี่คนแถวพุกามรู้จักและเล่าเรื่องของพระองค์ได้เป็นอย่างดีครับ แม้จะเป็นเด็กเล็ก ๆ ไม่ถึง 10 ขวบ เด็ก ๆ หลายคนบอก ‘crazy Narathu’ หรือ ‘cruel Narathu’ ชัดเจนเลยทีเดียว

แต่แม้จะครองราชย์อยู่เพียง 3 ปี วัดธรรมยางจีที่สร้างด้วยอิฐแดงแห่งนี้ก็เป็นโบราณสถานที่ใหญ่ที่สุดในพุกาม ดู ๆ ไปก็คล้าย ๆ ปิระมิดอย่างที่ เอ เมียง บอกเหมือนกัน นอกจากนี้ ฝีมือการวางอิฐต้องถือว่าเป็นเอก เนื่องจากในขณะสร้างหากทรงสามารถสอดเข็มเข้าไปในช่องระหว่างอิฐได้ ช่างผู้นั้นจะถูกประหารทันที (ขนาดจะสร้างวัดไถ่บาปยังไม่วาย คงยี่ห้อความพระโหด J)

เด็กที่ขายของที่วัดนี้ น่ารักดีครับ ส่วนใหญ่ 10 กว่าขวบเท่านั้น คุยสนุก และไม่ตื้อให้ซื้อของมาก ………………ไปพม่าแนะนำว่าโปสการ์ด ซื้อได้ครับ ราคาไม่แพง ส่วนใหญ่ตกรูปละ 2-4 บาทเท่านั้น (ขายเป็นชุด) แล้วแต่ความสามารถในการต่อ ผมเองเสียดายที่ซื้อมาน้อยไปหน่อย J

ที่นี่เป็นเมืองทะเลทรายครับ มีโอกาสเจอสัตว์อย่างแมงป่อง, งู รวมถึงสัตว์แปลก ๆ ………….นี่ก็เป็นแมลงแปลกชนิดนึง

หลังออกจากวัดธรรมยางจี เราก็แทบหมดแรงข้าวต้มกัน ผมเลยบอกลุง เอ เมียง ว่า ‘ลุง พาผมไปไหนก็ได้อีกวัดนึง จากนั้นไปหาที่ถ่ายรูปสูง ๆ’ ลุงแกก็พามาที่ วัด ‘สุลามณี’ ครับ ซึ่งสร้างโดยพระเจ้านรหปติสิทธูประมาณ คริสตศตวรรษที่ 12 บนที่ที่พระองค์ทรงพบ อัญมณี อันเป็นที่มาของชื่อวัดนั่นล่ะครับ

วัดสุลามณี(สุลามณีพญา) แห่งนี้มีลักษณะคล้ายวัด ติโลมินโล (อยู่ใน Day6) จนเรียกได้ว่าเป็นวัดคู่แฝดกันก็ว่าได้ โดยวัดติโลมินโลนั้นสร้างโดยพระโอรสของพระเจ้านรปติสิทธู ลักษณะทางสถาปัตยกรรมและความสูงใกล้เคียงกันมาก แต่วัดติโลมินโลมีสภาพที่ดีกว่าพอสมควร โดยเฉพาะตัวองค์เจดีย์ด้านบน แต่ทั้งสองแห่งตอนที่ผมไปก็ห้ามขึ้นไปชั้นบนเช่นเดียวกัน

พระพุทธรูปศิลปะพุกาม และภาพฝาผนัง ทั้งหมดอายุประมาณ 1 พันปีครับ เก่าแก่มาก

ปิดท้ายวันอันแสนเหน็ดเหนื่อย (แต่อิ่มใจ J) กับภาพทะเลเจดีย์แห่งพุกามครับ รูปแรกที่เห็นเป็นหอคอยไกล ๆ เป็นโรงแรมในเครือสายการบินแอร์บากันครับ ไม่รู้ให้สร้างได้ยังไงเหมือนกัน L ……..สนนราคาคืนนึงก็ไม่แพงมากครับ ประมาณ 300-500 $ 555 ……………จบ Day5

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////